orang

Daripada Wiktionary.

Isi kandungan 1 Bahasa Melayu 1.1 Takrifan 1.1.1 Kata nama 1.1.2 Penjodoh bilangan 1.2 Etimologi 1.3 Terbitan 1.4 Sebutan 1.5 Tulisan Jawi 1.6 Terjemahan 1.7 Tesaurus 2 Bahasa Indonesia 2.1 Takrifan

[sunting] Bahasa Melayu

[sunting] Takrifan

[sunting] Kata nama

1. manusia;
2. diri manusia;
3. pengikut, anak buah;
4. bangsa, kaum, suku;
5. manusia yang berasal dari suatu tempat tertentu.

[sunting] Penjodoh bilangan

1. penjodoh bilangan bagi manusia;

[sunting] Etimologi

[sunting] Terbitan

• berorang: ada orang.
• berseorangan:
  • dengan cara seorang dengan seorang;
  • seorang diri.
• keseorangan: terpisah seorang diri.
• orang-orangan:
  • patung, boneka, seperti orang;
  • patung untuk menakutkan burung.
• perorangan: perihal orang seorang.
• perseorangan: dengan cara berseorang-seorang.
• seorang:
  • satu orang;
  • sendiri.
• seseorang: seorang yang tidak dapat dipastikan siapa.

[sunting] Sebutan

Kamus Dewan: o·rang

[sunting] Tulisan Jawi

اورڠ

[sunting] Terjemahan

[sunting] Tesaurus

• manusia.

[sunting] Bahasa Indonesia

[sunting] Takrifan

• Lihat takrifan bahasa Melayu.