anumerta

Bahasa Melayu

Kata sifat

anumerta (ejaan Jawi انومرتا, sebanding lebih anumerta, superlatif paling anumerta)

1. Sifat anugerah atau penghargaan yang diberikan selepas seseorang itu mati.

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit अनु- (anu-, “selepas”) +‎ मृत (mṛta, “mati”).

Sebutan

• Kamus Dewan: a·nu·mer·ta

Rujukan

• "anumerta" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "anumerta" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "anumerta" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata sifat

anumerta

1. Sifat anugerah atau penghargaan yang diberikan selepas seseorang itu mati.

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit अनु- (anu-, “selepas”) +‎ मृत (mṛta, “mati”).

Sebutan

• AFA^(kekunci): /anu.mər.ta/
• Penyempangan: anu‧mêr‧ta

Pautan luar

• “anumerta” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.