bahagia

Bahasa Melayu

Kata sifat

bahagia (ejaan Jawi بهاݢيا, sebanding lebih bahagia, superlatif paling bahagia)

1. Perasaan yang berkait dengan sifat positif; gembira, riang.

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit भाग्य (bhāgya).

Sebutan

• Kamus Dewan: ba·ha·gia
• (Bahasa Baku) AFA^(kekunci): /baˈhaɡja/ [baˈha.ɡja]
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /baˈhaɡjə/ [baˈha.ɡjə]
• Rima: -gia, -ia, -a
• Penyempangan: ba‧ha‧gia

Tulisan Jawi

بهاݢيا

Terbitan

Imbuhan dan kata terbitan lain

Terbitan berimbuhan nalar:

• kebahagiaan [kemiripan / pasif] (ke-an)
• bahagiakan [penerima kausatif] (-kan)
• berbahagia [keadaan / kebiasaan] (beR-)
• membahagiakan [fokus pelaku + penerima kausatif] (meN- + -kan)

Tesaurus

Sinonim

• ceria, enak, gembira, girang, meriah, ria, riang, riang gembira, senang, senang hati, seronok, suka, sukacita, suka ria

Antonim

• benguk, duka, dukacita, duka nestapa, duka lara, gundah, gundah-gulana, hiba, lara, masyghul, muram, murung, pilu, rawan, sayu, sayu rawan, sedih, sedih hati, sugul, suram, susah hati

Rujukan

• "bahagia" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan Luar

• "bahagia" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata sifat

bahagia

1. Perasaan senang dan tenteram.

Etimologi

Diwarisi daripada Melayu bahagia, daripada bahasa Sanskrit भाग्य (bhāgya).

Sebutan

• AFA^(kekunci): /bahaˈɡia/ [ba.haˈɡi.a]
• Rima: -a
• Penyempangan: ba‧ha‧gi‧a

Terbitan

• kebahagiaaan
• bahagiakan
• berbahagia
• membahagiakan

Pautan luar

• “bahagia” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.