beatific

Bahasa Inggeris

sunting

Etimologi

Daripada bahasa Latin beatificus, daripada beatus (“bahagia, diberkati”) + akhiran -ficus (“membuat”).

Sebutan

AFA^(kekunci): /ˌbiːəˈtɪfɪk/

kata sifat

beatific

1. menunjukkan kebahagiaan yang sangat mendalam; penuh kedamaian atau kegembiraan rohani.

   She had a beatific smile on her face after hearing the news.

   Dia mempunyai senyuman yang sangat bahagia di wajahnya selepas mendengar berita itu.