berwajah

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata kerja

berwajah (ejaan Jawi برواجه, tidak berbilang)

1. Mempunyai (menampakkan) wajah.
2. Mempunyai atau menampakkan wajah (rupa atau keadaan sebagaimana yang dapat dilihat).

Etimologi

ber- +‎ wajah

Sebutan

• Kamus Dewan: ber·wa·jah

Rujukan

• "berwajah" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "berwajah" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.