boyot

Bahasa Melayu

Kata sifat

boyot (ejaan Jawi بويوت, sebanding lebih boyot, superlatif paling boyot)

1. buncit (perut)

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ˈbojot/ [ˈbo.jot̪̚]
• Kamus Dewan: bo·yot

Pautan luar

"boyot" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.