end

Bahasa Inggeris

Kata nama

end (plural end)

1. tamat, akhir

Kata kerja

end (third-person singular simple present end, present participle end, simple past and past participle end)

1. (transitif) menamatkan, mengakhiri
2. (tak transitif) mencapai tamat

Etimologi

Daripada Inggeris Pertengahan ende, daripada Inggeris Kuno ende, daripada Jermanik Barat Purba *andī, daripada Jermanik Purba *andijaz (“end”), daripada Indo-Eropah Purba *h₂entíos (“dahi; hadapan”), daripada *h₂ent- (“muka; dahi; hadapan”), daripada *h₂en- (“ke atas”).

Sebutan

• enPR: ĕnd, AFA^(kekunci): /ɛnd/

• Audio (Received Pronunciation); “to end”:

  (file)

• Audio (General American):

  (file)

• Audio (General Australian):

  (file)

• enPR: ēnd, AFA^(kekunci): /iːnd/ (bersamaan eend)
• (pin–pen merger) AFA^(kekunci): /ɪnd/
• Homofon: Ind (pin–pen merger)
• Rima: -ɛnd, -ɪnd