fasa

Bahasa Melayu

Kata nama

fasa (ejaan Jawi فاسا, jamak fasa-fasa or fasa²)

1. Satu tempoh yang dicirikan perihal-perihal khusus, biasanya dalam satu siri.

Etimologi

Daripada bahasa Inggeris phase.

Sebutan

• (Baku, ragam pepet) AFA^(kekunci): [fa.sa]
• Rima: -sa, -a
• Penyempangan: fa‧sa

Pautan luar

• "fasa" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Kata nama

fasa (jamak fasa-fasa)

1. Satu tempoh yang dicirikan perihal-perihal khusus, biasanya dalam satu siri.

Sebutan

• Penyempangan: fa‧sa

Pautan luar

• “fasa” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Nias

Kata nama

fasa

1. pasar