jujur

Bahasa Melayu

sunting

Etimologi

Daripada bahasa Melayu Klasik jujur, yang bermaksud lurus atau benar dalam perbuatan dan perkataan.

Sebutan

AFA^(kekunci): /ˈdʒu.dʒur/

kata sifat

jujur

1. bersifat benar, ikhlas dan tidak menipu dalam perkataan atau perbuatan.

   Dia seorang yang jujur dan sentiasa berkata benar.