kikis

Bahasa Melayu

Kata sifat

kikis (ejaan Jawi کيکيس, sebanding lebih kikis, superlatif paling kikis)

1. Membuang suatu bahan (biasanya sedikit-sedikit) dengan suatu alatan tajam.
2. Menghilangkan atau membuang sesuatu.

Etimologi

Daripada Austronesia Purba *kiskis (“to shave, scrape off”). Banding dengan Malagasy hihi.

Sebutan

• Kamus Dewan: ki·kis
• AFA^(kekunci): /kikis/
• Rima: -ikis, -is
• (Johor-Riau) AFA^(kekunci): [kikɪs, -es, -e̞s]

Pautan luar

• "kikis" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.