pangantin

Bahasa Suluk

Kata nama

pangantin

1. pengantin (perempuan atau lelaki)

   In pangantin babai subay diꞌ magkatawa bang adlaw pagtiyaun.

   Pengantin perempuan itu seharusnya tidak ketawa pada hari perkhawinan.

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Melayu pengantin, daripada bahasa Melayu Klasik penganten, pengantin, daripada bahasa Jawa ꦥꦔꦤ꧀ꦠꦺꦤ꧀ (pangantèn, “pengantin, pengantin lekaki”), daripada bahasa Jawa Kuno paṅantyan (“tempat bertunggu”).

Kata terbitan

• magpangantin (menjandi pengantin lelaki atau perempuan)
• pangantinun (menjadikan seseorang sebagai pengantin lelaki atau perempuan)