penebuk

Bahasa Melayu

Kata nama

penebuk (ejaan Jawi ڤنبوق, jamak penebuk-penebuk atau penebuk²)

1. Alat untuk menebuk.

Etimologi

Daripada peN- +‎ tebuk.

Sebutan

• Kamus Dewan: pe·ne·bu/
• (Bahasa Baku) AFA^(kekunci): /ˈpənəbuk/ [ˈpə.nə.buʔ]
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /ˈpənəbok/ [ˈpə.nə.boʔ]
• Rima: -uk
• Penyempangan: pe‧ne‧buk

Tulisan Jawi

ڤنبوق

Rujukan

"penebuk" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan Luar

"penebuk" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
(lihat juga "penebuk" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

penebuk (jamak penebuk-penebuk)

1. Alat untuk menebuk.

Etimologi

Diwarisi daripada Melayu penebuk.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ˈpənəbuk/ [ˈpə.nə.bʊk̚]
• Rima: -ənəbuk
• Penyempangan: pe‧ne‧buk

Pautan Luar

“penebuk” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.