selalu

Bahasa Melayu

Etimologi

Bentuk imbuhan se- +‎ lalu. Erti kata kelima merupakan pinjaman semantik daripada Minangkabau selalu.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /səˈlalu/ [səˈla.lu]
• Penyempangan: se‧la‧lu

Adverba

sĕlalu (ejaan Jawi سلالو)

1. sentiasa, senantiasa, selamanya
   • 2012, “Sahabat”, dalam Ika Latif, SleeQ (lyrics), Najwa Latif, performed by Najwa Latif, Syam Kamarul, and SleeQ:

     Kaulah yang selalu,
     Selalu menemaniku,
     Mendengar kisah pahit manis,
     Hidupku.

2. sering; kerap

   Antonim: jarang

   Dia selalu mendengar lagu dengan fon sahaja.

3. terus; langsung
4. (Pahang) serta merta; segera
5. (jarang) kesemua

Bentuk terbitan

• keselaluan
• selalukan
• selalunya

Turunab

• > Indonesia: selalu (turunan)

Bacaan lanjut

• "selalu" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.