tanah haram

Bahasa Melayu

Kata nama

tanah haram (ejaan Jawi تانه حرام, jamak tanah-tanah haram)

1. Kawasan yang diduduki secara haram atau terlarang.
2. (Islam) Kawasan kota suci dalam Islam (Makkah dan Madinah) yang tidak boleh dimasuki orang bukan Islam.

Pautan luar

• "tanah haram" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "tanah haram" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

tanah haram (jamak tanah-tanah haram)

1. Kawasan yang diduduki secara haram atau terlarang.
2. (Islam) Kawasan kota suci dalam Islam (Makkah dan Madinah) yang tidak boleh dimasuki orang bukan Islam.

Pautan luar

• “tanah haram” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.