tempat berteduh

Bahasa Melayu

Takrifan

tempat berteduh (ejaan Jawi تمڤت برتدوه, jamak tempat-tempat berteduh or tempat² berteduh)

1. Suatu bangunan atau tempat khusus yang dibina sebagai tempat perlindungan daripada bencana alam atau sebarang bencana lain.

   Tempat perlindungan daripada sebarang bahaya atau ancaman secara am.

Etimologi

tempat +‎ berteduh

Sebutan

• Kamus Dewan: tem·pat ber·te·duh

Rujukan

• "tempat berteduh" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "tempat berteduh" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.