veracity

Bahasa Inggeris

sunting

Etimologi

Daripada bahasa Latin veracitas, daripada verax (“berkata benar”), daripada verus (“benar”).

Sebutan

AFA^(kekunci): /vəˈræsɪti/

kata nama

veracity

1. sifat atau keadaan yang benar; ketepatan dan kebenaran sesuatu pernyataan.

   The journalist questioned the veracity of the witness's statement.

   Wartawan itu mempersoalkan kebenaran kenyataan saksi tersebut.