beam

Bahasa Inggeris

Kata nama

beam (jamak beam)

1. rasuk (bahan binaan sokongan bangunan)
2. pancaran, sinaran (aliran cahaya atau gelombang)
3. (tekstil) gelendong (batang tempat gulung benang)

Etimologi

Daripada Inggeris Pertengahan beem, daripada Inggeris Kuno bēam (“pokok, kayu, tiang”), daripada Jermanik Barat Purba *baum, daripada Jermanik Purba *baumaz (“pokok, rasuk”), daripada bahasa Indo-Eropah Purba *bʰew- (“tumbuh, bengkak”).

Sebutan

• enPR: bēm, AFA^(kekunci): /biːm/

• Audio (US):

  (file)

• Rima: -iːm