bedil

Bahasa Melayu

Kata nama

bedil (ejaan Jawi بديل, jamak bedil-bedil or bedil²)

1. Senjata yang berfungsi secara melancar (cth. senapang, meriam).

Kata kerja

bedil (ejaan Jawi بديل)

1. Menyerang dengan bedil; tembak.

Terbitan kata

• bedilan

Etimologi

Daripada bahasa Tamil வெடில் (veṭil, “serbuk letupan”).

Sebutan

• Kamus Dewan: be·dil

Pautan luar

• "bedil" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "bedil" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

bedil (jamak bedil-bedil)

1. Senjata yang berfungsi secara melancar (cth. senapang, meriam).

Etimologi

Daripada bahasa Tamil வெடில் (veṭil, “serbuk letupan”).

Sebutan

• Penyempangan: bê‧dil

Pautan luar

• “bedil” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Mendriq

Kata nama

bedil

1. tembak