bekas

Bahasa Melayu

Kata nama

bekas (ejaan Jawi بکس, jamak bekas-bekas)

1. Suatu objek dengan ruang yang digunakan untuk menyimpan sebarang objek lain.
2. Suatu tanda yang menandakan pernah ada satu benda atau perkara di situ.

   bekas luka

Kata sifat

bekas (ejaan Jawi بکس, sebanding lebih bekas, superlatif paling bekas)

1. Pernah menjadi atau menjawat sesuatu kerja.

   Sinonim: mantan

Etimologi

Daripada Melayu-Polinesia Purba *bekas. Kognat dengan Jawa bekas dan Tagalog bakas.

Sebutan

• Kamus Dewan: be·kas
• AFA^(kekunci): /bəkas/
• Rima: -əkas, -kas, -as

• Audio (MY):

  (file)

Pautan luar

• "bekas" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "bekas" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

bekas (jamak bekas-bekas)

1. Suatu tanda yang menandakan pernah ada satu benda atau perkara di situ.
2. Lebihan suatu benda; baki.

Kata sifat

bekas

1. Pernah menjadi atau menjawat sesuatu kerja.

   Sinonim: mantan

Etimologi

Daripada Melayu-Polinesia Purba *bekas.

Sebutan

• AFA^(kekunci): [bəˈkas]
• (Sumba) AFA^(kekunci): [ˈbekas]
• Penyempangan: be‧kas

Pautan luar

• “bekas” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.