bercakap

Bahasa Melayu

Kata kerja

bercakap (ejaan Jawi برچاکڤ)

1. Mengeluarkan kata-kata daripada mulut untuk berkongsi maklumat dengan orang lain.

Sinonim: berturur

Etimologi

ber- +‎ cakap

Sebutan

• Kamus Dewan: ber·ca·kap

Rujukan

• "bercakap" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "bercakap" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.