berjemaah

Bahasa Melayu

Kata sifat

berjemaah (ejaan Jawi برجماعه, sebanding lebih berjemaah, superlatif paling berjemaah)

1. Secara dalam jemaah atau beramai-ramai; secara berkumpulan.

Etimologi

ber- +‎ jemaah

Sebutan

• Kamus Dewan: ber·je·ma·ah

Rujukan

• "berjemaah" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "berjemaah" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "berjemaah" di PRPM versi pertama)