berpasukan

Bahasa Melayu

Takrifan

berpasukan (ejaan Jawi برڤاسوکن, sebanding lebih berpasukan, superlatif paling berpasukan)

1. Dibuat dalam satu pasukan atau kumpulan.

Etimologi

Daripada beR- +‎ pasukan.

Sebutan

• Kamus Dewan: ber·pa·su·kan

Tesaurus

• Sinonim: berkumpulan
• Antonim: individu, berseorangan

Rujukan

• "berpasukan" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "berpasukan" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.