beruang
Bahasa Melayu
[sunting]
Kata nama
[sunting]beruang (ejaan Jawi برواڠ, jamak ekor)
- Sekelompok besar haiwan mamalia di bawah keluarga Ursidae.
- Spesies beruang yang didapati di Asia Tenggara, Helarctos malayanus, beruang madu.
Etimologi
[sunting]Daripada Melayik Purba *bAruaŋ, daripada Melayu-Chamik Purba *baruaŋ, daripada Melayu-Sumbawa Purba *baruaŋ, daripada Melayu-Polinesia Purba *baʀuaŋ (Barat).
Sebutan
[sunting]Rujukan
[sunting]- "beruang" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.
Pautan luar
[sunting]- "beruang" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
(lihat juga "beruang" di PRPM versi pertama)
Bahasa Indonesia
[sunting]Takrifan
[sunting]- Lihat takrifan bahasa Melayu.
Pautan luar
[sunting]- “beruang” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.
Kategori:
- Lema bahasa Melayu
- Kata nama bahasa Melayu
- Laman dengan tajuk bahasa bukan piawai
- Entries using missing taxonomic name (species)
- Perkataan bahasa Melayu yang diwariskan daripada Melayik Purba
- Perkataan pinjaman balik bahasa Melayu diterbitkan daripada Melayik Purba
- Perkataan bahasa Melayu yang diwariskan daripada Melayu-Chamik Purba
- Perkataan pinjaman balik bahasa Melayu diterbitkan daripada Melayu-Chamik Purba
- Perkataan bahasa Melayu yang diwariskan daripada Melayu-Sumbawa Purba
- Perkataan pinjaman balik bahasa Melayu diterbitkan daripada Melayu-Sumbawa Purba
- Perkataan bahasa Melayu yang diwariskan daripada Melayu-Polinesia Purba
- Perkataan pinjaman balik bahasa Melayu diterbitkan daripada Melayu-Polinesia Purba
- Perkataan dengan sebutan AFA bahasa Melayu
- Rima:Bahasa Melayu/uaŋ
- Rima:Bahasa Melayu/waŋ
- Rima:Bahasa Melayu/aŋ
- ms:Beruang
- id:Beruang