biadab

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu بهاس ملايو

Takrifan[sunting]

biadab (jamak biadab-biadab)

  1. tidak beradab; kurang ajar.
  2. tidak bertamadun, belum maju kebudayaannya.

Etimologi[sunting]

Daripada bi- +‎ adab.

Sebutan[sunting]

Kamus Dewan: bia·dab

Tulisan Jawi[sunting]

بيادب

Terjemahan[sunting]

Terbitan[sunting]

  • kebiadaban: sifat atau keadaan biadab.

Tesaurus[sunting]

Sinonim
kurang ajar, kurang adat.
Antonim
beradab.

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "biadab" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia


  • Lihat takrifan bahasa Melayu.