biawak

Bahasa Melayu

Kata nama

biawak (ejaan Jawi بياوق, jamak biawak-biawak)

1. Sejenis reptilia besar di bawah genus Varanus; sering dijumpai di kawasan tropika.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *bAyawak, daripada Melayu-Polinesia Purba *bayawak.

Sebutan

• Kamus Dewan: bia·wa/
• AFA^(kekunci): /biawaʔ/
• Rima: -awaʔ, -waʔ, -aʔ

• Audio (MY):

  (file)

Sinonim

• biawak air
• biawak puru
• biawak serunai
• biawak kudung

Rujukan

• "biawak" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "biawak" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "biawak" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

biawak (jamak biawak-biawak)

1. Reptilia besar di bawah genus Varanus; sering dijumpai di kawasan tropika.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *bAyawak, daripada Melayu-Polinesia Purba *bayawak.

Pautan luar

• “biawak” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.