bingai

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata sifat

bingai (Ejaan Jawi بيڠاي)

1. dungu, bodoh

Sebutan

• Kamus Dewan: bi·ngai
• AFA^(kekunci): [bi.ŋaj]

Rujukan

• “bingai” dalam Kamus Dewan Perdana, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2021, →ISBN, muka surat 297.

Bahasa Melayu Negeri Sembilan

Kata sifat

bingai

1. bodoh

   bingai la kau ni

   Bodoh la kau ni