daya

Bahasa Melayu

Kata nama

daya (ejaan Jawi داي, jamak daya-daya or daya²)

1. Kebolehan untuk melakukan sesuatu perbuatan.
   1. (fizik) Kuantiti dan sifat fizik yang membolehkan suatu objek bergerak pada suatu arah.
   2. Kebolehan untuk berfikir dan mengemukakan suatu maklumat.
2. Perbuatan dan kaedah memperdaya orang lain.

Etimologi

Diwarisi daripada Melayik Purba *daya.

Sebutan

• Kamus Dewan: da·ya

Pautan luar

• "daya" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.