esen

Bahasa Melayu

Kata nama

esen (ejaan Jawi ايسين, jamak esen-esen)

1. Pati atau juzuk utama suatu bahan alami yang digunakan dalam masakan.

Etimologi

Pinjaman bahasa Inggeris essence.

Sebutan

• Kamus Dewan: é·sén

Pautan luar

• "esen" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "esen" di PRPM versi pertama)