hisap

Bahasa Melayu

Kata kerja

hisap (ejaan Jawi هيسڤ)

1. Memasukkan suatu benda (lazimnya cecair) dengan bantuan tarikan udara atau nafas.

Etimologi

Daripada Melayik Purba *hisəp, daripada Melayu-Chamik Purba *hisəp, daripada Melayu-Sumbawa Purba *hisəp, daripada Melayu-Polinesia Purba *qisəp, daripada kata dasar *-səp.

Sebutan

• Kamus Dewan: hi·sap
• AFA^(kekunci): /hisap/
• Rima: -isap, -sap, -ap

Rujukan

• "hisap" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "hisap" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "hisap" di PRPM versi pertama)