izin

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

izin (Ejaan Jawi ايذين‎, jamak izin-izin)

  1. Suatu persetujuan untuk membenarkan seseorang atau suatu benda melakukan suatu perbuatan.

Kata kerja[sunting]

izin (Ejaan Jawi ايذين‎)

  1. Memberikan izin kepada seseorang.
Terbitan kata[sunting]

Etimologi[sunting]

Pinjaman bahasa Arab إِذْن(ʾiḏn).

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "izin" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

izin

  1. Suatu persetujuan untuk membenarkan seseorang atau suatu benda melakukan suatu perbuatan.

Kata kerja[sunting]

izin

  1. Memberikan izin kepada seseorang.
Terbitan kata[sunting]

Etimologi[sunting]

Pinjaman bahasa Arab إِذْن(ʾiḏn).

Sebutan[sunting]

  • Penyempangan: i‧zin

Pautan luar[sunting]