kadar

Bahasa Melayu

Kata nama

kadar (ejaan Jawi قدر, jamak kadar-kadar)

1. Darjat mampu seseorang atau suatu perkara; kemampuan, kebolehan.
2. Perbuatan banding atau menilai antara dua sifat.
3. Hubungan antara dua ciri atau sifat secara kiraan.
4. Nilai suatu sifat yang difikirkan tepat; anggaran.

Etimologi

Daripada bahasa Arab قَدْر (qadr), قَدَر (qadar).

Sebutan

• Kamus Dewan: ka·daar

Pautan luar

• "kadar" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "kadar" di PRPM versi pertama)