keajaiban

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

keajaiban (Ejaan Jawi کعجاءيبن‎, jamak keajaiban-keajaiban)

  1. Perihal ajaib suatu benda.
  2. Apa-apa benda yang disifatkan ajaib.

Etimologi[sunting]

ke- +‎ ajaib +‎ -an

Sebutan[sunting]

Rujukan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "keajaiban" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.