kentang

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata nama

kentang (ejaan Jawi کنتڠ, jamak kentang-kentang or kentang²)

1. Suatu ubi daripada tumbuhan keluarga Solanaceae, dan banyak digunakan dalam masakan.

Etimologi

Pinjaman bahasa Jawa ꦏꦼꦤ꧀ꦛꦁ (kenthang, “ubi”).

Sebutan

• Kamus Dewan: ken·tang
• AFA^(kekunci): /kən.taŋ/
• Rima: -əntaŋ, -taŋ, -aŋ

Pautan luar

• "kentang" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

kentang (jamak kentang-kentang)

1. Suatu ubi daripada tumbuhan keluarga Solanaceae, dan banyak digunakan dalam masakan.

Etimologi

Pinjaman bahasa Jawa ꦏꦼꦤ꧀ꦛꦁ (kenthang, “ubi”).

Sebutan

• AFA^(kekunci): [kənˈtaŋ]
• Rima: -əntaŋ, -taŋ, -aŋ

Pautan luar

• “kentang” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.

Bahasa Iban

Takrifan

Kata nama

kentang

1. ubi kentang

   Aku deka meli kentang.

   Saya hendak membeli kentang.

Sebutan

• Penyempangan: ken‧tang

Rujukan

• "kentang" di Kamus Bahasa Iban-Bahasa Malaysia, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 1989.