kharajat

Bahasa Melayu

Kata nama

kharajat (ejaan Jawi خراجة, jamak kharajat-kharajat or kharajat²)

1. (klasik) cukai

   Sinonim: cukai

Etimologi

Dipinjam daripada bahasa Arab خَرَاجَة (ḵarāja).

Bentuk pilihan

• kerajat

Sebutan

• AFA^(kekunci): /xa.ra.d͡ʒat/
• Rima: -at
• Penyempangan: kha‧ra‧jat

Rujukan

• “kharajat” dalam Kamus Dewan Perdana, Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2021, →ISBN, muka surat 1104.

Bacaan lanjut

• "kharajat" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.