koran

Bahasa Melayu

Kata nama

koran (ejaan Jawi کورن, jamak koran-koran or koran²)

1. (Indonesia) surat khabar; helaian terbitan yang memaparkan berita

Etimologi

Pinjaman bahasa Belanda courant (ejaan kini krant), daripada bahasa Perancis courant (“kini”), daripada bahasa Perancis Kuno corant, mungkin setara dengan bahasa Latin currens, currentem. Kognat Afrikaans koerant, Papiamentu korant.

Sebutan

• AFA^(kekunci): [ˈko.ran]
• Penyempangan: ko‧ran
• Rima: -ran

Pautan luar

• "koran" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "koran" di PRPM versi pertama)

Bahasa Indonesia

Kata nama

koran (jamak koran-koran)

1. surat khabar; akhbar

   Sinonim: harian, surat kabar

Etimologi

Daripada Melayu koran, pinjaman bahasa Belanda courant (ejaan kini krant), daripada bahasa Perancis courant (“kini”), daripada bahasa Perancis Kuno corant, mungkin setara dengan bahasa Latin currens, currentem. Kognat Afrikaans koerant, Papiamentu korant.

Sebutan

• AFA^(kekunci): [ˈko.ran]
• Penyempangan: ko‧ran
• Rima: -ran

Pautan luar

• “koran” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.