kurus

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata sifat

kurus (ejaan Jawi کوروس)

1. Keadaan badan yang tidak lebar atau besar.

   Antonim: gemuk

Etimologi

Daripada bahasa Sanskrit कृश (kṛśa, “kurus”), daripada bahasa Indo-Arya Purba *kr̥śás, daripada bahasa Indo-Iran Purba *kr̥ćás, daripada bahasa Indo-Eropah Purba *kr̥ḱós, daripada *kerḱ- (“menjadi kurus”).

Sebutan

• Kamus Dewan: ku·rus

Rujukan

• "kurus" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "kurus" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Kadazandusun

Takrifan

Kata kerja

kurus

1. meluncur.

   Kurus oku id pampang di aalus.

   Saya meluncur pada batu besar yang halus.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /kʊ.rʊs/
• Rima: -ʊs
• Penyempangan: ku‧rus

Kata terbitan

• kinokurusan
• kokurusan
• kuminurus
• kuruson

Tesaurus

• muhus

Rujukan

• Komoiboros DusunKadazan, Mongulud Boros Dusun Kadazan (MBDK) 1994