luar

Bahasa Melayu

Takrifan

luar (ejaan Jawi لوار, sebanding lebih luar, superlatif paling luar)

1. Kawasan yang tidak dikelilingi suatu bekas, kurungan atau tempat tertutup.
2. Tidak tergolong dalam suatu kelompok atau kumpulan.

Kata terbitan

• keluar
• orang luar

Etimologi

Daripada Melayu-Polinesia Purba *luqaR.

Sebutan

• Kamus Dewan: luar

Tesaurus

• Antonim: dalam

Rujukan

• "luar" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "luar" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.