mad

Bahasa Melayu

Kata nama

mad (ejaan Jawi مد, jamak mad-mad)

1. (al-Quran) Ilmu dan hukum tajwid berkenaan panjang (harakat) suatu sebutan huruf.

Etimologi

Daripada bahasa Arab مَدَّ (madda, “meluaskan, memanjangkan”).

Sebutan

• Kamus Dewan: mad

Pautan luar

• "mad" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "mad" di PRPM versi pertama)

Bahasa Inggeris

Kata sifat

mad (bandingan more mad, penghabisan most mad)

1. marah, berang
2. gila; tidak waras akal

Etimologi

Daripada Inggeris Pertengahan mad, madde, madd, medd, daripada Inggeris Kuno ġemǣdd, ġemǣded (“enraged”), bentuk partisipel lampau ġemǣdan, *mǣdan (“menjadi gila”), daripada bahasa Jermanik Purba *maidijaną (“menjadi gila, berubah, merosakkan, mencederakan”), daripada bahasa Jermanik Purba *maidaz.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ˈmæd/
• (England Selatan, Australia) AFA^(kekunci): /ˈmæːd/

• Audio (US):

  (file)

• Rima: -æd