main

Bahasa Melayu

Kata kerja

main (ejaan Jawi ماءين)

1. Melakukan sesuatu untuk bersenang-senang atau berhibur, sama ada melibatkan suatu alat atau tidak.

Etimologi

Daripada penolakan fonem Pra-Malayik *q-um-ayam, daripada Melayu-Polinesia Purba *qayam.

Sebutan

• Kamus Dewan: main
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /maen/
• (Riau-Lingga) AFA^(kekunci): /maɪn/
• Rima: -aen, -en

• Audio (MY, Johor-Selangor):

  (file)

Rujukan

• "main" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "main" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Iban

Takrifan 1

Kata nama

main

1. permainan
2. sukan
3. hiburan seperti nyanyian; lakonan; tarian

   Ngajat nya sebengkah ari main asal Iban.

   Ngajat ialah satu daripada tarian tradisional orang Iban.

Kata nama

main

1. sebab; maksud; tujuan

   Nama main nuan deka betemu enggau iya?

   Apakah sebab awak hendak bertemu dengannya?

Takrifan 3

Kata nama

1. pekerjaan; kerja

   Nama main nuan dia?

   Apa kerja kamu disana ?

Kata terbitan

• bemain
• pemain
• semain
• memain

Bahasa Indonesia

Kata kerja

main

1. main

Bahasa Inggeris

Kata nama

main

1. utama

Bahasa Tok Pisin

Kata kerja

main

1. main