mandub

Bahasa Melayu

Kata sifat

mandub (ejaan Jawi مندوب, sebanding lebih mandub, superlatif paling mandub)

1. (Islam) Dianjurkan atau digalakkan; sunat.

Etimologi

Daripada bahasa Arab مندوب.

Sebutan

• Kamus Dewan: man·dub

Pautan luar

• "mandub" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "mandub" di PRPM versi pertama)