mewah

Bahasa Melayu

Takrifan

mewah (ejaan Jawi ميواه, sebanding lebih mewah, superlatif paling mewah)

1. Dalam persekitaran harta atau kekayaan yang banyak dan besar.
2. Bernilai tinggi daripada segi harta dan memberi kepuasan diri.

Sebutan

• Kamus Dewan: mé·wah

Rujukan

• "mewah" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "mewah" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata sifat

mewah

1. Dalam persekitaran harta atau kekayaan yang banyak dan besar.
2. Bernilai tinggi daripada segi harta dan memberi kepuasan diri.

Sebutan

• Penyempangan: me‧wah

Pautan luar

• “mewah” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.