mujahirin

Bahasa Melayu

Kata nama

mujahirin (jamak mujahirin-mujahirin)

1. (Islam) Orang yang menayangkan atau menyebarkan perbuatan maksiat oleh diri terhadap orang ramai.

Etimologi

Daripada bahasa Arab الْمُجَاهِرِينَ (al-mujāhirīna), daripada جَهْر (menayangkan).

Sebutan

• Kamus Dewan: mu·ja·hi·rin

Tulisan Jawi

مجاهرين

Tesaurus

Anagram

• Muhajirin

Pautan luar

• "mujahirin" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "mujahirin" di PRPM versi pertama)