naif

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu بهاس ملايو

Takrifan[sunting]

naif (jamak naif-naif)

  1. bersahaja, terlalu mudah, tidak canggih atau kompleks.
    Ayat: Mohd. Arif Rahimi mengatakan ceritanya terlalu naif dan terlalu mudah untuk mencapai maksud simbolik itu;
  2. (kiasan) lurus, pemikiran tidak matang, keanak-anakan, kekurangan pengalaman.

Etimologi[sunting]

Daripada perkataan Inggeris naive.

Sebutan[sunting]

Kamus Dewan: na·if

Tulisan Jawi[sunting]

ناءيف

Terjemahan[sunting]

Terbitan[sunting]

  • kenaifan: keadaan naif
    Ayat: Kenaifannya menyebabkan orang mengambil kesempatan terhadapnya.

Tesaurus[sunting]

Sinonim
lurus.
Antonim
matang, berpengalaman.