penjuru

Bahasa Melayu

Takrifan

Kata nama

penjuru (ejaan Jawi ڤنجورو, jamak penjuru-penjuru or penjuru²)

1. Titik satu garisan atau permukaan bertukar arah.

Sebutan

• Kamus Dewan: pen·ju·ru

Pautan luar

• "penjuru" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

penjuru (jamak penjuru-penjuru)

1. Titik satu garisan atau permukaan bertukar arah.

Sebutan

• Penyempangan: pên‧ju‧ru

Pautan luar

• “penjuru” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.