pohon

Bahasa Melayu

pohon

Kata nama

pohon (ejaan Jawi ڤوهون, jamak pohon-pohon)

1. Tumbuhan berkayu dan berbatang besar, pokok

Etimologi

Daripada Melayik Purba *puhun, daripada Melayu-Polinesia Purba *puqun, daripada Austronesia Purba *puqun.

Sebutan

• Kamus Dewan: po·hon
• (Johor-Selangor) AFA^(kekunci): /pohon/
• (Riau-Lingga) AFA^(kekunci): /pohʊn/
• Rima: -ohon, -hon, -on

Rujukan

• "pohon" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Bahasa Indonesia

Kata nama

pohon

1. pokok

   Anak-anak berteduh di bawah pohon saat hujan turun.

   Budak-budak berteduh di bawah pokok semasa hujan turun.

Pautan luar

• "pohon" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu (PRPM), Kuala Lumpur: Dewan Bahasa dan Pustaka, 2017
  (lihat juga "pohon" di PRPM versi pertama)