praktik

Bahasa Indonesia

Takrifan

Kata nama

praktik (jamak praktik-praktik)

1. amalan, perbuatan

Bentuk alternatif

• praktek (diganti)

Etimologi

Daripada bahasa Belanda praktijk, daripada bahasa Belanda Pertengahan practike, daripada bahasa Perancis Kuno practique, daripada bahasa Latin prāctica, daripada bahasa Yunani Purba πρᾱκτική (prāktikḗ). Ejaan baku dipengaruhi praktikum, menggantikan praktek yang kini bukan baku.

Sebutan

• AFA^(kekunci): /ˈpraktik/ [ˈprak̚.t̪ɪk̚]
• Rima: -aktik
• Penyempangan: prak‧tik

Pautan luar

• “praktik” dalam Kamus Besar Bahasa Indonesia (KBBI) Daring, Jakarta: Badan Pengembangan dan Pembinaan Bahasa, Kementerian Pendidikan dan Kebudayaan Republik Indonesia, 2016.