pudur

Bahasa Melayu

Kata sifat

pudur (ejaan Jawi ڤودور, sebanding lebih pudur, superlatif paling pudur)

1. Keadaan gunung berapi yang pendam atau tidak aktif (tiada atau kurang kemungkinan untuk meletus).
2. Keadaan bahan berunsur api yang tidak bernyala; terpadam.

Etimologi

Daripada bahasa Minangkabau pudua.

Sebutan

• Kamus Dewan: pu·dur

Rujukan

• "pudur" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Pautan luar

• "pudur" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.