punca

Daripada Wiktionary
Pergi ke pandu arah Pergi ke carian

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

punca (Ejaan Jawi ڤونچا‎, jamak punca-punca)

  1. Tempat terbitnya suatu benda.
  2. Sebab atau perkara yang membawa kepada terbitnya suatu benda.

Sebutan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "punca" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata nama[sunting]

punca (posesif darjat pertama puncaku, posesif darjat kedua puncamu, posesif darjat ketiga puncanya)

  1. Tempat terbitnya suatu benda.
  2. Sebab atau perkara yang membawa kepada terbitnya suatu benda.

Sebutan[sunting]

  • Penyempangan: pun‧ca

Pautan luar[sunting]