ranting

Bahasa Melayu

Kata nama

ranting (ejaan Jawi رنتيڠ, jamak ranting-ranting or ranting²)

1. Batang kayu pada tumbuhan yang nipis dan bercabang daripada batang utama tumbuhan atau ranting lain.
2. Sebarang cabang daripada suatu perkara atau bidang.

Sebutan

• Kamus Dewan: ran·ting

Rujukan

• "ranting" di Kamus Dewan, Edisi Keempat, Dewan Bahasa dan Pustaka, →ISBN, 2005.

Pautan luar

• "ranting" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.