Pergi ke kandungan

sunyi

Daripada Wikikamus

Bahasa Melayu[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata sifat[sunting]

sunyi (ejaan Jawi سوڽي‎)

  1. Sifat kawasan yang tidak memiliki orang atau aktiviti-aktiviti.
  2. senyap; sifat kawasan yang tiada bunyi.

Etimologi[sunting]

Daripada bahasa Sanskrit शून्य (śūnya, kosong, sifar).

Sebutan[sunting]

Pautan luar[sunting]

  • "sunyi" di Pusat Rujukan Persuratan Melayu.

Bahasa Indonesia[sunting]

Takrifan[sunting]

Kata sifat[sunting]

sunyi

  1. Sifat kawasan yang tidak memiliki orang atau aktiviti-aktiviti.
  2. senyap; sifat kawasan yang tiada bunyi.

Etimologi[sunting]

Daripada bahasa Sanskrit शून्य (śūnya, kosong, sifar).

Sebutan[sunting]

  • Penyempangan: su‧nyi

Pautan luar[sunting]